09 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2024
Το απόσπασμα, που αποτελεί τον τίτλο του παρόντος άρθρου, είναι τμήμα του ραδιοτηλεγραφήματος, το οποίο απέστειλε ο Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης προς όλα τα πληρώματα των πολεμικών πλοίων, τα οποία συνόδευαν τη ναυαρχίδα του Ελληνικού Στόλου, το θωρηκτό “Γεώργιος Αβέρωφ”, στην ιστορική Ναυμαχία της Λήμνου.
Η 8η Οκτωβρίου – κάθε χρόνο – είναι μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή ημέρα για το νησί της Λήμνου.
Θα ‘πρεπε να είναι το ίδιο για ολόκληρη την Πατρίδα μας.
Είναι η ημέρα κατά την οποία απελευθερώθηκε η Λήμνος και σταδιακά και όλος ο νησιωτικός χώρος του Βορείου Αιγαίου. Περισσότερο απ’ όλα όμως, είναι η ημέρα, κατά την οποία η πανάρχαια και αμέτρητες φορές ιστορικά δοκιμασμένη ναυτοσύνη του λαού μας, αυτή η “τέχνη”, που κυλά μέσα στις φλέβες των Ελλήνων, καθοδηγούμενη από την αποφασιστικότητα, και τη ναυτική ευφυϊα του Στόλαρχου Παύλου Κουντουριώτη, έβαλε τις βάσεις για την εδραίωση της νησιωτικής γεωγραφίας της χώρας μας, όπως εμείς οι νεώτεροι την γνωρίσαμε να υφίσταται στις δικές μας ημέρες. καθώς η ιστορική και πολιτισμική επιβίωση της Πατρίδα μας, η οποία είναι – κατά το μεγαλύτερο μέρος της – «βουτηγμένη» στη θάλασσα, απαιτεί, αν όχι και επιβάλλει την ύπαρξη κατάλληλων και ικανών ναυτικών δυνάμεων.
Η ζωή το έφερε ώστε, ως αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού και στη συνέχεια ως αρχηγός του Ελληνικού Στόλου, ο Παύλος Κουντουριώτης, να συνδέσει, ήδη από το 1911, τη στρατιωτική και πολεμική διαδρομή του, με ένα θρυλικό καράβι και να καταγραφούν έτσι, αχώριστα εθνικά σύμβολα, στη λαϊκή συνείδηση.
Στην Ιστορία έχουν γραφτεί με ανεξίτηλα γράμματα, τόσο η νίκη του Ελληνικού Στόλου κατά του τουρκικού στη ναυμαχία της Λήμνου, η οποία σφράγισε την επιτυχία των Βαλκανικών αγώνων, όσο και αυτή κατά τη Ναυμαχία της Έλλης, με τις οποίες ουσιαστικά ο Τουρκικός Στόλος πλέον κλείστηκε οριστικά μέσα στα Δαρδανέλια, τα ονομαζόμενα από τα αρχαία χρόνια και ως τα Στενά του Ελλήσποντου.
Επίσης, έχουν καταγραφεί, άσβεστες, στη συλλογική μνήμη του λαού μας εικόνες του Παύλου Κουντουριώτη επάνω στο θωρακισμένο καταδρομικό «Γεώργιος Αβέρωφ», το οποίο υπήρξε η ταχύτερη, ισχυρότερη και αρτιότερη θωρηκτή μονάδα των Βαλκανικών Πολέμων.
112 χρόνια λοιπόν από την απελευθέρωση της Λήμνου. Ένα σύντομο ιστορικό των κρίσιμων και καθοριστικών ημερών των αρχών Οκτωβρίου του έτους 1912, που είχαν σαν αποκορύφωμα, τόσο η Λήμνος, όσο και το υπόλοιπο Βόρειο Αιγαίο, να αποτινάξουν οριστικά από πάνω τους το ζυγό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έχουμε ήδη αναρτήσει στο ιστολόγιο μας, ένα χρόνο πριν, στις εορταστικές εκδηλώσεις της 08ης Οκτωβρίου 2023.
(Εικόνες από την παρέλαση της 8ης Οκτωβρίου 2024 στη Μύρινα φωτογραφίες Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος)
Προς αποφυγή ασκόπων επαναλήψεων, εδώ παραθέτω το σύνδεσμο :
8 Οκτωβρίου 1912 : Η ΛΗΜΝΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
πατώντας επάνω στον οποίο μπορείτε να ανακατευθυνθείτε στο σχετικό άρθρο και να ξαναθυμηθείτε το χρονικό της επανασύνδεσης του νησιού της Λήμνου με την υπόλοιπη πατρίδα μας.
Ο αείμνηστος λυράρης και τραγουδιστής Νάσος Κοτσιναδέλλης, που έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2022, σε ηλικία 93 ετών, είχε μεγάλη προσφορά στα μουσικά δρώμενα του νησιού και για το λόγο τούτο έλαβε το προσωνύμιο “Πατριάρχης” της Λημνιακής λύρας και της μουσικής παράδοσης του τόπου του. Υπήρξε από τους τελευταίους εκπροσώπους των κεχαγιάδων της Λήμνου και αποθανατίστηκε να εξιστορεί με τον παραδοσιακό και συνάμα λυρικό τρόπο του τις ιστορικές αυτές στιγμές. Μπορείτε να τον ακούσετε ανακατευθυνόμενοι στο σύνδεσμο, που ακολουθεί :
ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΟΤΣΙΝΑΔΕΛΛΗΣ Απελευθέρωση της Λήμνου
“Ογδόη Οκτωβρίου Δευτέρα το πρωί ελληνικά βαπόρια φάνηκαν ο ήλιος προτού βγει.
Μπροστά πάγει ο «Αβέρωφ» και πίσω το «Ψαρά» ο Παύλος Κουντουριώτης φωνάζει “ολοταχώς μπροστά”.
Τα ελληνικά βαπόρια στο Μούδρο αράξανε τα είδαν οι Τουρκάλες κι αναστενάξανε.
